Vrijdag 14 augustus, 17.00 uur-18.15 uur

Erik Vermeulen (© Jos Knaepen)

Pianist Erik Vermeulen draait al bijna drie decennia mee in de Belgische jazzwereld. Pas nog bracht hij een nieuw album uit, het prachtige Live Chroma. Vermeulen vormt een vertrouwde en toch aparte stem in het Belgische jazzlandschap.

Erik Vermeulen ging altijd zijn eigen gang. Al vanaf het begin van de jaren tachtig toen hij zijn klassieke muziekcarrière liet staan en jazzpianist werd. Hij behoort tot een stevige generatie jazzmuzikanten waar je onder meer ook Peter Hertmans, Bert Joris, Dré Pallemaerts, Erwin Vann, Kurt Van Herck, Frank Vaganée bij mag rekenen. Hij komt uit een muzikale familie, begon aanvankelijk op cello en schakelde over op piano. Vanaf zijn twintigste begon hij geregeld op te treden en zat hij in een trio met bassist Hein Van de Geyn en drummer Dré Pallemaerts.

In de loop der jaren speelde hij met heel wat Belgische musici, van Jacques Pelzer over Phil Abraham, Steve Houben, Richard Rousselet tot Toots Thielemans en Philippe Catherine. Maar hij was ook te zien aan de zijde van bekende internationale musici zoals Joe Lovano, Art Farmer, Steve Grossman, Clark Terry, Teddy Edwards.

Maar Vermeulen wilde toch vooral zijn eigen muziek creëren. Het trio leek hem de beste formule. Intiem genoeg en toch met veel mogelijkheden. Hij heeft met verscheidene trioformules gespeeld: Jean-Louis Rassinfosse en Félix Simtaine, Philippe Aerts en Dré Pallemaerts, Otti Van der Werf en Erik Thielemans en Sal La Rocca en Jan de Haas. Op zijn cd Songs of Minutes zijn de kompanen Sal La Rocca en Jan De Haas.

Met altsaxofonist Ben Sluijs zette hij een intense samenwerking op. Niet alleen was Vermeulen lid van zijn kwartet, een succesrijke opname was het duo-album Stones. Een andere recente opname is The Unplayables - Ben Sluijs Quartet meets Erik Vermeulen - Harmonic Integration. Vandaag blijven deze muzikale bloedbroeders actief als duo.

Als sideman maakte hij ook opnamen met Bart Defoort, Manu Hermia en Marta Mus. In 1997 maakt hij het album Into pieces, met zijn Icarus Consort, een project dat rond vrije improvisatie draait. Vermeulen speelde ook vaak solo in de sfeer van vrije improvisatie
In 2000 vormt hij een trio met drummer Marek Patrman en bassist Eric Surmenian. Zij maken in 2002 het album Inner City. In 2003 ontvangt hij de Django d’Or. Sinds enige tijd vormt hij een trio met de ritmetandem, bestaande uit bassist Manolo Cabras en drummer Marek Patrman. Dat resulteerde dit jaar in de opname Live Chroma.

Vermeulen bleef altijd een beetje een einzelgänger, een man die niet vlug tevreden is, hoewel hij een schitterend pianist is. Hij houdt er niet van zijn muziek op te sluiten in een keurslijf, maar gaat graag op onderzoek uit. Een geweldenaar is hij al evenmin. Weinig pianisten kunnen muziek zo traag en mijmerend laten evolueren als hij. Met kleine gebaren maakt hij zijn stukken ook raadselachtig. Hij doceert jazzpiano aan de conservatoria van Gent en Antwerpen.

• Erik Vermeulen (piano), Manolo Cabras (bas) en Marek Patrman (drums)