Bert Joris Quartet
16-08-09 | 
Auteur: Trompettist Bert Joris opende met zijn favoriete kwartet de slotdag van Jazz Middelheim 2009. Special voor dit concert heeft hij enkele nieuwe composities meegebracht. Hier ziet u “All over me”, met Dado Moroni (piano), Phillippe Aerts (bas) en Dré Pallemaerts (drums).
Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.
En het concert opende met “Mr. Dado”, een bewerking van “Mr. Dodo”, die Bert allebei heeft opgedragen aan zijn pianist Dado Moroni.
Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.
Na afloop sprak Lies Steppe met Bert Joris over de nieuwe stukken en over dit kwartet, zijn favoriete band.
Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.
Gepost in Home
“Het was plezant, ja.” zegt Bert Joris. Nadat zijn heerlijke quartet net heel de tent roezig heeft gespeeld.
Op zijn kousevoeten manier was dit voor mij even spannend en intens als Masada zoveel jaar geleden.
De verschrikking deze editie van Middelheim was de rotslechte balans die de meeste later geprogrammeerde bands ontdeed van elke heldere kleur en dynamiek. Luide pap!
De bas was wellicht de boosdoener. Charlie Haden met een versterker ter grote van een schoendoos die ostentatief moet duidelijk maken aan de podiummixer dat het veel en veel stiller moet.
Alles begint met een inspirerende klank, zegt Bert Joris. Ik geloof hem. Anderson,Reed en Zorn illustreerden dat op hun manier. Gelukkig dat er geen bas bij was waarschijnlijk. De fantastische eclectische affiche is niet tot zijn recht kunnen komen, voor mijn part, met die klotemix. Muziekliefhebbers met hun vingers in de oren, géén flaterend zicht voor topmuzikanten, denk ik.
Als daar niet aan gewerkt wordt vrees ik dat ik afhaak voor volgende edities, gedurfde vernieuwende dingen maken géén kans om nieuwe liefhebbers te werven op die manier. De band van Jason Moran bijvoorbeeld was rampzalig van klankbalans in de tent.
Niet “plezant” meer.
Phillippe Aerts had waarschijnlijk de mooiste en rijkste klank van alle bassisten maar zoiets valt normaal niet echt op. Als Bert Joris de sound van Aerts roemt denk ik: Inderdaad, muziek,jazz… Iedereen van dit quartet was gewoon fantastisch.